Li boûkete emacralêye

Èn årtike di Wikisource.
Aller à la navigation Aller à la recherche
Emojione 270F.svg Ciste ouve ci egzistêye eto divins ds ôtès ortografeyes : Feller.
Li boûkete emacralêye

C’ esteut l’ nute do Noyé, l’ mame fijheut des boûketes,
Et tos les ptis efants, rashonnés dilé l’ feu
Rén k’ a houmer l’ odeur ki montéve del pailete
Si sintént l’ aiwe al boke et s' raletchént les doets.
Cwand on costé del påsse esteut djusse a l’ idêye,
Li mame prindeut li paile, el schoyeut on ptit côp,
Et pu, hop ! Li boûkete e l’ air f'jheut ene dimeye
Et dvins l’ mitan del paile ritouméve cou-z å hôt.
«Leyîz m' on pô sayî, breya li ptite Mardjene,
Dji wadje del ritourner, d’ adroet do prumî côp.
Vos alez vey, nosse mame !» Et vola nosse glawene
Ki prind l’ paile a deus mins, ki s’ abaxhe on ptit côp…
Et rouf ! Di totes ses foices, elle evole li boûkete.
Ele l’ evola si bén k' ele n' a måy ritoumé
On cwera tocosté, so l' årmå, padrî l' poite,
On n' ritrova måy rén. Wice aveut ele passé ?
Tolmonde sel dimandéve, et les cmeres do vijhnåve
Si racontếnt tot bas, al nute, åtoû do feû,
Ki c' esteut seur li diåle k' esteut catchî dzo l' tåve
Et ki l' aveut magnî sins fé ni ene ni deus.

L' ivier passa. L' esté ramoenna les verdeurs
Et les fiesses di pårotche ås djoyeus cråmignons.
Tolmonde aveut dedja rovyî ciste avinteure
Cwand li mere da Mardjene fjha rblanki ses plafons.
Vola don l' boigne Colas, blankixheu sins parey
K' arive avou ses broushes, ses schåles et ses saeyeas.
I cminça do bodjî les ptitès bardaxhreyes
K' estént avå l' manaedje; i oista les tåvleas
Ki pindént so les meurs; pu, montant so s' schalete
I dpinda l' grand muroe ki håynéve sol djivå.
Et c' est padrî l' muroe k' on rtrova nosse boûkete,
K' esteut la dpoy shijh moes, co pus deure k' on vî clå
Noere come on cou d' tchapea, roede eco pé k' ene beye
Frezêye come ene viye caetche, et dizeu d' tot çoula,
Tote coviete di strons d' moxhe, et télmint tchamossêye
K' elle aveut des poyaedjes co pé k' èn angora.