Li bea bouket

Èn årtike di Wikisource.
Aller à la navigation Aller à la recherche
Emojione 270F.svg Ciste ouve ci egzistêye eto divins ds ôtès ortografeyes : Mwaisse modêye — Feller.
Li bea bouket
rortografiaedje da Lucien Mahin
diviè 1856
Schoûtez è on tchantaedje emey tchapele,
sins waire di halcrosse E

Li bea bouket
Resploe

C’ est dmwin li djoû di m’ mariaedje,[1]
Aprestez, aprestez tos vos boukets,
Vos les metroz å coirsaedje
Des båsheles di nosse banket.
Mins c’ est l’ minne li pus djoleye
Ossu vormint dji m’ rafeye
Di lyi diner li bouket[2]
Elle årè li bea bouket.

I.

Ç’ a stî ene sacwè d’ drole,
L’ ôte feye, dj’ aveu-st ene crole ;
Tot aspoyî,
Dj’ aléve sokyî ;
L’ amour vént m’ rewoeyî.[3]

II.

C’ esteut mi ptite Mareye
Come elle esteut djoleye !
Ké-n imbaras
Ç’ a stî ç’ djoû la
Ki dj’ a siné l’ contrat.

III.

Adiè totes mes foleyes,
Dj’ intere dins l’ cofréreye,
C’ est a l’ åté
Ki dj’ va djurer
Amour, fidelité.

IV.

C’ est dmwin k’ dji m’ boute a pîce.
Adiè tote li djonnesse.
Po comincî,
Dji m’ va saetchî
Al coide, a tot spiyî.

  1. Li spotchåve I di « li » est wårdé, po shuve ene viye uzance. Li tipetape walon cåzé normå sereut : « c’ est dmwin l’ djoû di m’ mariaedje »
  2. Li spotchåve I di « diner » est wårdé (estô del cogne normåle « di lyi dner »), po-z awè l’ nombe di pîs k’ i fåt (acceptance literaire) ; li mwaisse modêye a « doner » avou O nén spotchåve.
  3. « vént », c’ est on prezint metou po on NDIE ki divreut esse « vina », ki l’ I ni s’ pout spotchî après l’ R di « amour »; li mwaisse modêye eploye on passé simpe calké do francès « vint », nén cnoxhou e l’ accint walon d’ Nameur e 20inme sieke.