Les håyes tchantèt

Èn årtike di Wikisource.
Aller à la navigation Aller à la recherche
Emojione 270F.svg Ciste ouve ci egzistêye eto divins ds ôtès ortografeyes : Feller-Haust.
rortografiaedje da Lucyin Mahin, e rfondou
diviè 1920
(prononçaedje zero-cnoxheu)
Les håyes tchantèt

Li beaté s' riskêye
Foû del noeristé,
Tapant ses boirgneyes
So les tchamps dseulés.
Å cir, come des pieles,
Meye sitoele blawtèt.
Li zuvion shofele,
Et les håyes tchantèt.

Ele tchantèt les poennes
Des cours abandnés,
Et dj' el voe ki sonne,
Li ci k' dj' a ctrawé.

Adon, come del tere,
I m' shonne ki dji voe
S' elever on spér,
On blanc spér tot droet.
La l' pawe ki m' etchinne;[1]
Dji schoûte sins moti,
Divins les bouxhêyes,
Ene flåwe vwès ki dit:

Sôlêye di caresse,
On djoû, sins l' voleur,
On dene si djonnesse
Come on dene ene fleur.

L' esblawante aireur
Tchesse li nute å lon;
Li solo mostere[2]
Si vizaedje tot rond.
Li djonne oujhea saye
D' endaler tot seu,
Dismetant k' les håyes
Tchantèt leu resploe.

Ele tchantèt les poennes
Des cours abandnés,
Et dj' el voe ki sonne,
Li ci k' dj' a ctrawé.

Pî-notes

  1. Mwaisse modêye: ritche rimaedje ètchin.nêye / bouhêyes
  2. Mwaisse modêye: ritche rimaedje êreûr / mosteûre