Ene tote bele peme pindeut-st a l' brantche,
Åy, ene bele peme, mawe et roslante.
Ene tote frisse flate, sitårêye la,
Duzo l' pemî, l' apostrofa :
« Bondjoû, bele peme, ki vs estoz bele ! »
Mins l' ôte ni vleut nén ôre l' apel.
Ele n' aveut wåde di s' mete si bas
Ki d' responde a cisse plate flate la !
Troes feyes erote, l' ôte li rhouca
Bondjoû, bondjoû ! Åy ! bondjoû, va !
Mins l' peme ni vleut rén ôre, mafwè,
Et co måy ni lyi responda.
On grand côp d' vint fijha toumer
Nosse peme k' esteut boune a peler.
Li flate d' on côp riscoraedjeye
Si rmeta co ene feye a l' houkî.
« Bondjoû, bele peme, ki vs estoz bele ! »
Mins l' ôte ni vleut nén ôre l' apel.
Ele n' aveut wåde di s' mete si bas
Ki d' responde a cisse plate flate la !
Ene vatche passa et s' magna l' peme,
Li flate tchanta on « Té Deyom »
Årvey, bele peme, cwand ti rvénrès
Adon, tot seur, ti m' salouwrès.
Li peme et l’ flate
Ciste ouve ci egzistêye eto divins ds ôtès ortografeyes : Feller timprou.Li peme et l’ flate
rortografiaedje da Lucien Mahin
Li peme et l’ flate