TÅTÎ (tot loukant ènn’aler Pènêye).
Quél èmîssé pindård ! I m’ flaîre dèdja… Al bone,
Dji creû qu’i n’ magn’rè måy on stî d’ sé è m’ mohone :
I sût s’ soûr tot costé : v’ dîrîz saint Rok èt s’ tchin.
O ! l’ laîd djubèt d’ potince ! Mins s’ soûr, c’è-st-ine bèle djint.
835 Avou sès noûvès hårs, èlle èst èst vrêyemint nozêye.
Ossu, djèl veû vol’tî : èlle èst si binamêye !
Dji veûrè ‘ne gote pus tård, qwand dji sèrè marié,
Si dj’ vou fé, come lès ritches, ine crapaude so l’ costé …
Anfin, dj’ veûrè çoula. Mins låvå qui faît-èle,
840 Èl plèce dè ramonter po v’ni dîre qué novèle ?
(So l’ pas-d’-gré.)
Adélaïte ! hê-la, Adélaïte !… Gètru !
DJÈTROU (låvå).
Oyi, maîsse.
TÅTÎ (a pårt, tot måva).
Nom di hu !
Tåtî l’ pèriquî/Ake III, Sinne IV
Apparence
Ake III, Sinne IV